‘ไม่ว่างมองฟ้า’ นิทรรศการภาพถ่าย เล่าถึงชีวิตคนที่ต้องก้มหน้าก้มตาทำงาน ชมฟรีถึง 30 เม.ย. 65 ที่ ปรีดี พนมยงค์ 42

‘ทำงานจนไม่มีเวลามองฟ้า’ เราเชื่อว่าน่าจะมีคนจำนวนไม่น้อยที่เคยประสบหรือกระทั่งตอนนี้ก็ยังอยู่ในภาวะข้างต้นนี้อยู่ อย่างที่ทราบกันว่าการมีชีวิตอยู่ในประเทศนี้ถ้าไม่ได้มีต้นทุนที่ดี บ้านมีฐานะมาก่อน คนก็จำต้องก้มหน้าก้มตาทำงานหนัก เพื่อหาเงินมาทำให้คุณภาพชีวิตดีขึ้น ไม่ว่าจะเป็นคนทำงานก่อสร้าง เกษตรกร นักร้อง หรือดาราก็ตาม เพราะต้องดิ้นรนทำงานหนักในอุตสาหกรรมเพลงที่รัฐไม่สนับสนุน ทำให้ ‘AUTTA’ เลือกทำเพลงที่มีชื่อว่า ‘ไม่ว่างมองฟ้า’ ออกมาบอกเล่าถึงชีวิตของตัวเองและคนทำอาชีพอื่นๆ ที่ต้องทำงานหามรุ่งหามค่ำ จนไม่มีเวลาเงยหน้าชื่นชมความสวยงามของท้องฟ้า (ฟังได้ที่ youtube.com/watch?v=_ItZdG8P8qY)  นอกจาก Music Video เพลงที่ถ่ายทอดถึงชีวิตของคนทำงานอาชีพต่างๆ และภาพที่พวกเขามองเห็นแล้ว ‘AUTTA’ ยังร่วมมือกับ ‘SEESAN’ หรือ สรรพัชญ์ วัฒนสิงห์ ช่างภาพฝีมือดีผู้อยู่เบื้องหลังภาพถ่ายเหล่าศิลปินระดับประเทศ ทำนิทรรศการภาพถ่าย ‘AUTTA – ไม่ว่างมองฟ้า’ โดยมีคอนเซปต์เป็นแก่นเพลงนี้ที่ว่าด้วยการก้มหน้าก้มตาทำงาน จนไม่มีเวลามองหาความสวยงามบนท้องฟ้า สรรพัชญ์เล่าว่า เขาตั้งใจนำเสนอภาพที่เหล่าคนทำงานหลากหลายอาชีพต้องจดจ้องในแต่ละวัน ยกตัวอย่าง คนขับตุ๊กตุ๊กกับภาพแฮนด์พาหนะที่เขาใช้ทำมาหากิน ช่างแต่งหน้ากับภาพเครื่องสำอางที่เรียงราย ดารากับภาพรถตู้ที่เขาต้องใช้ชีวิตอยู่ในนั้นทั้งวัน เป็นต้น  “พอไปถ่ายภาพคนทำงานต่างอาชีพ เราก็ได้พูดคุยกับพวกเขา อย่างคนทำงานแรงงานจะมีปัญหาที่รุนแรง ต้องทำงานหนักมากเพื่อให้ได้รายได้ที่เพียงพอ ขณะเดียวกันคนที่ดูเหมือนทำงานสบาย เขาก็มีปัญหาชีวิตส่วนตัวที่คนอื่นอาจมองไม่เห็น เราคิดว่าต้นตอหลักๆ ของปัญหาทั้งหมดนี้คือความเหลื่อมล้ำ สุดท้ายมันไม่ใช่แค่เรื่องของการมีเวลามองความสวยงามของท้องฟ้า แต่เกี่ยวข้องกับคุณภาพชีวิตคนทำงานด้วย” […]

หวนรำลึกถึงอาคารสมัยใหม่ในกรุงเทพฯ ที่กำลังหายไปใน ‘Something Was Here.’ โดย Foto_momo 15 – 27 มี.ค. 65 ที่ BACC

หากต้องการสำรวจว่าบ้านเมืองในแต่ละยุคสมัยเป็นอย่างไร นอกจากดูที่ความคิดความสนใจของคนในสังคมช่วงเวลานั้นแล้ว อาคารสถานที่สิ่งก่อสร้างทั้งหลายก็เป็นเครื่องมือบอกเล่าที่สำคัญว่าเรารับเอากระแสนิยมหรือมีอิทธิพลใดที่ส่งผลถึงประเทศบ้าง และเป็นเรื่องสำคัญที่เราควรหาวิธีอนุรักษ์มรดกของกาลเวลาเหล่านี้เอาไว้ หลังจากตระเวนถ่ายภาพสถาปัตยกรรมในกรุงเทพฯ มาหลายปี เบียร์-วีระพล สิงห์น้อย เจ้าของโปรเจกต์ Foto_momo ได้ร่วมมือกับ Docomomo Thai กลุ่มคนที่ทำงานเกี่ยวกับคุณค่าของอาคารไทยสมัยใหม่ จัดนิทรรศการภาพถ่ายเล็กๆ ที่มีชื่อว่า ‘Something Was Here.’ กับคอนเซปต์ The Fading Memories of Bangkok Modern Architecture. (ความทรงจำอันเลือนรางของสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ในกรุงเทพฯ) นิทรรศการนี้จะจัดแสดงภาพถ่ายอาคารประมาณ 20 หลังทั่วกรุงเทพฯ รวมถึงโรงละครสกาลาที่ถูกรื้อถอนเมื่อปีที่แล้ว ท่ามกลางเสียงวิพากษ์วิจารณ์ของสังคม จุดประสงค์ของนิทรรศการ Something Was Here. คือการหวนรำลึกถึงความรุ่งโรจน์ของฝีมือการออกแบบและเทคโนโลยีการก่อสร้างอาคารในยุคสมัยหนึ่งที่เคยเป็นหน้าเป็นตาของความ “สมัยใหม่” ไม่ว่าจะเป็นอาคารสถานบันเทิง สถานศึกษา ที่พักอาศัย และออฟฟิศทำงาน ซึ่งเป็นเครื่องหมายที่บ่งบอกว่าสังคมไทยนั้นพร้อมปรับตัวเข้ากับวิถีชีวิตรูปแบบใหม่จากตะวันตกแล้ว  คำถามคือ เมื่อเวลาผ่านไป สงครามเย็นสิ้นสุดลงและเทคโนโลยีการก่อสร้างก็ก้าวหน้าขึ้นเรื่อยๆ ความสมัยใหม่เหล่านี้ได้ไร้คุณค่าไปด้วยหรือไม่ ในฐานะคนที่ติดตามถ่ายภาพอาคารเก่ามาตลอด วีระพลอยากชวนทุกคนมาหาวิธีจัดการกับมรดกสถาปัตยกรรมเหล่านี้ภายใต้สมการของการอนุรักษ์และการพัฒนา มิฉะนั้นแล้ว เราอาจไม่มีอาคารเหล่านี้ให้จดจำ นิทรรศการจัดแสดงที่หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร BACC ผนังโค้งชั้น […]

SEND YOUR STORY

REQUEST INTERVIEW

ติดตามอ่าน “Urban Creature”
นิตยสารออนไลน์ที่จะทำให้คุณรักเมืองที่คุณอยู่ รักตัวเองมากขึ้นด้วยการเปิดมุมมองและนำเสนอแนวทางการใช้ชีวิตอย่างสร้างสรรค์ และสร้างแรงบันดาลใจใหม่ๆ ในการใช้ชีวิต
Better Life. Better Living.

Max. file size: 256 MB.